Synagoga Klausen

Synagoga Klausen Synagoga Klausen mieści się tuż obok Starego Cmentarza Żydowskiego. Jej nazwa pochodzi od niemieckiego słowa „Klause“, w znaczeniu „mały budynek“; termin ten powstał z łacińskiego „claustrum“. „Klausami“ (Klausen) nazywano trzy pierwotne niewielkie budynki, których wybudowanie w tym miejscu zlecił przewodniczący praskiej gminy żydowskiej, Mordechaj Maisel w 1573 r. Obecny budynek Synagogi Klausen powstał dlatego dopiero po niszczącym pożarze w 1689 r. Jej budowę ukończono zaś w 1694 r. Następna przebudowa Synagogi Klausen miała miejsce w latach osiemdziesiątych XIX w. Synagoga Klausen odgrywała w dziejach praskiego miasta żydowskiego istotną rolę. Była największą synagogą w getcie i zarazem synagogą zastrzeżoną dla praskiego Bractwa Pogrzebowego. Ekspozycja Tradycje i obyczaje żydowskie, część I, umieszczona w nawie głównej synagogi, zapoznaje zwiedzających ze znaczeniem synagogi i poszczególnych świąt żydowskich. Na krużgankach synagogi zaprezentowano życie codzienne żydowskiej rodziny i obyczaje związane z narodzinami, obrzezaniem, uroczystością bar micwa, uroczystością ślubną, rozwodem i żydowskim gospodarstwem domowym.         Kurtyna synagogalna, Morawy, 1756 r. Zegar synagogalny, Písek, ok. 1870 r.