Synagoga Pinkasa
|
Budynek w dzisiejszej postaci jest dziełem rodziny Horoviców. W 1535 r. został on wybudowany na zlecenie Arona Meszullama Horovica, pomiędzy jego domem U Erbů a terenem Starego Cmentarza Żydowskiego. Po wojnie synagoga stała się Pomnikiem czeskich i morawskich Żydów, którzy padli ofiarą prześladowań nazistowskich. Nazwiska zamordowanych, wraz z danymi osobowymi i nazwami właściwych gmin żydowskich, wypisano na ścianach synagogi. W 1968 r. pomnik ten został jednak zamknięty, ponieważ wody podziemne zaczęły zagrażać konstrukcji budynku. Podczas wykonywania głębokiej izolacji budynku odkryto podziemne pomieszczenia ze sklepieniami oraz starą studnię i rytualną łaźnię. W czasach komunizmu naprawy celowo wstrzymywano, zaś napisy na ścianach zostały stopniowo zerwane. Dokończenie prac budowlanych było możliwe dopiero w 1990 r. W latach 1992–1996 na ścianach synagogi wypisano ręcznie około 80 000 nazwisk Żydów czeskich i morawskich, którzy zginęli w czasach nazistowskich.
Na pierwszym piętrze Synagogi Pinkasa mieści się ekspozycja Rysunków dzieci z Terezína 1942–1944. Wśród więźniów Terezína znalazło się ponad 10 000 dzieci, które w chwili aresztowania nie miały nawet 15 lat. Spośród 8 000 dzieci deportowanych na Wschód cierpienia wojenne przeżyło zaledwie 242. Muzeum Żydowskie ma w swoich zbiorach ponad 4000 oryginalnych rysunków tych dzieci. Są one wyjątkowo przejmującym świadectwem okrutnego losu Żydów w czasie II wojny światowej i w większości jedyną pamiątką po tych, którzy nie przeżyli.
Napisy na ścianach Synagogi Pinkasa
|
Margit Koretzová: Motyle, Terezín, 1942–1944
|
|