Synagoga Staro-Nowa

Synagoga Staro-Nowa Synagoga Staro-Nowa została wybudowana około połowy XIII w., w stylu wczesnogotyckim. Początkowo nosiła nazwę synagogi „Nowej“ lub „Wielkiej“, w odróżnieniu od starszej, nie zachowanej bożnicy. Nazwa „Staro-Nowa“ przyjęła się dopiero w XVI w., kiedy w Pradze wybudowano następne synagogi. Sala główna jest dziś jedynym przedstawicielem tego typu średniowiecznej architektury, reprezentowanej przez pierwotnie romańską synagogę w Wormacji (z XII w.) i wczesnogotycką synagogę w Regensburgu. Sklepienie sali ma postać sześciu pól, z których każde składa się z pięciu elementów, i dwóch ośmiobocznych filarów. Synagoga Staro-Nowa jest jedną z trzech praskich synagog (wraz z Synagogą Wysoką i Jeruzalemską), w której odbywają się nabożeństwa.   Wnętrze Synagogi Staro-Nowej